Ciastolina
Ciastolinowy hałas zaczął się w latach 90-tych, kiedy to grupy dzieci otrzymało na święta czy na urodziny upominki z modelinowym, przyjemnym w dotyku materiałem. Rodzina, dziadkowie, wujostwo, każdy wiedział, co jest najmodniejsze zabawkowej oraz zadecydowali dostarczyć swoim smykom solidną dawkę konstruktywnej rozrywki, bo przecież kreatywność, kompetencja artystyczna, odpowiednie dobieranie barw to doskonały wspaniały prezent, jaki dorosły może podarować naszemu małemu pupilowi. Sprzyjanie rozwojowi smyków to bezspornie cel, jaki przyświecał odkrywcom czegoś takiego, co nosi nazwę dziś niezwykle dźwięcznie ciastolina. Posiada ona użytek oraz amatorów tam, gdzie spotykają się brzdące: w przedszkolach, w mieszkaniach, w podstawówkach, na dodatkowych lekcjach, gdzie ciastolina pomaga uzdrawiać niektóre zaburzenia wieku dziecięcego. Pedagodzy są zgodni, że używanie tej substancji do zajęcia i przyjemności przynosi ogrom owocnych efektów. Przede wszystkim dawka zabawy, a więc to, co dzieciaki kochają najbardziej. Następnie zajęcie dzieciom chwili czymś wartym uwagi, czymś poniekąd pobudzającym zmysły artystyczne. Można jeszcze powiedzieć, że produkty z których ciastolina jest produkowana, są zdrowe, w pełni bezpieczne dla najmłodszych, nie pozostawiają zabrudzeń, nie kleją się. To ogromny komfort dla nianiek oraz mam – nie muszą oni denerwować się już, że dziecko pobrudzi siebie ubiór, ściany, inne dzieci. Zostaje tylko szczęście z zabawy.